۱۳۹۶/۱۱/۰۶از خون دل نوشتم نزدیک دوست نامه                              انی رایت دهرا من هجرک القیامهدارم من از فراقش در دیده صد علامت                                لیست دموع عینی هذا لنا العلامههر چند کآزمودم از وی نبود سودم                        من جرب المجرب حلت به الندامهپرسیدم از طبیبی احوال دوست گفتا                          فی بعدها عذاب فی قربها السلامهگفتم ملامت آید گر گرد دوست گردم                                 و الله ما راینا حبا بلا ملامهحافظ چو طالب آمد جامی به جان شیرین &nb

لحظه هایی که غرق در شهوت و آز و حسرت غرور و درد و دیوانگی و غضب  و .. پوچی میشویم .به این فکر میرسم که چقدر خودمان بودن زیباست و نه بلکه بهترین است و چه جهنمی ساخته ایم از خودمان در این زندان لعنتیو تا به حال هیچ یک  فکر کردیم این جهنم را خودمان میسازیم و بهشت را خدا می دهدقبل از آنکه به چیز دیگری فکر کنی یا نگاهت را جای دیگر بیندازی یا در وبلاگ سراغ مطالب پایین یا بالا برویمکثی کن و به خود بودنت بیاندیششاید دیگر بفهمی چقدر زود دیر شده استو به قول چگاورا دیگر نباید خفتنوشته شده توسط محمد مهدي در 10:0 |  لینک ثابت   •